Filosofie: Ten tijde van Corna’. Hoe 'tijden' veranderen. Filosofische brokstukken bij een pandemie

Weet u het nog? De eerste twee weken van de coronapandemie (toen noemden wij het trouwens nog ‘coronacrisis’) was één van de meest gehoorde uitspraken: “Het is allemaal zo onwerkelijk.”  

‘Onwerkelijk’, omdat het leven en onze manier van leven opeens zo anders was? Omdat wij zagen dat onderschatting snel kan overgaan in verbazing en verbazing in angst? Omdat wij ons nog niet konden voorstellen dat wij wereldwijd eenzelfde ervaring van een ‘tijdbreuk’ zouden meemaken?  

Reeds deze beknopte vragen roepen om een filosofische reflectie. Niet zozeer omdat een dergelijk fenomeen ‘ein gefundenes Fressen’ voor psychologen, sociologen en filosofen zou zijn (dat is het ondanks de tragiek ook), maar omdat wij beter willen begrijpen waar wij als mensen nu eigenlijk staan. Waar wij staan: met onze wetenschap en techniek; in onze natuurgeboden kwetsbaarheid; ondanks onze vooruit hollende economieën en dankzij onze solidariteit en menselijke verbondenheid. 

Deze avond wil in enkele filosofische overwegingen een bijdrage leveren tot verheldering van ons ‘standpunt’.