Conferentie Missionaire Parochie

Vroeg in de ochtend van donderdag 12 maart vertrok de seminariegemeenschap richting Veenendaal voor de vijfde landelijke conferentie Missionaire Parochie, de lustrumeditie van dit jaarlijkse samenkomen van priesters, diakens, pastoraal werkers, vrijwilligers en parochianen uit heel Nederland. Met ruim 700 deelnemers was het opnieuw een indrukwekkende bijeenkomst van mensen die bezield zijn door de missie van de Kerk in ons land.

De dag begon met de Heilige Mis, waarbij Mgr. Liesen, bisschop van Breda, als hoofdcelebrant voorging. Het thema van de conferentie – Vaar nu naar het diepe! – weerspiegelde zich reeds in de liturgie, die de toon zette voor wat de rest van de dag te bieden had.

Aansluitend nam de Canadese priester Father James Mallon het woord als hoofdspreker. Hij was ook al aanwezig op een eerdere editie van de conferentie en kon nu terugblikken op vijf jaar Missionaire Parochie in Nederland. Zijn lezing sloot nauw aan bij de evangelielezing uit Lucas 5, die hij uitwerkte aan de hand van drie thema's: 'We hebben de hele nacht gezwoegd' – de herkenbare ervaring van onvruchtbaarheid en vermoeidheid in het pastorale werk; 'Op Uw woord zal ik mijn netten uitgooien' – de uitnodiging om los te laten en te vertrouwen; en 'Wees niet bevreesd, voortaan zult ge mensen vangen' – de belofte die iedere zending draagt. Father Mallon wist met zijn lezing de aanwezigen te raken en te inspireren en bood tegelijk concrete handvatten voor de missionaire praktijk van de parochie.

In de middag was er een ruim aanbod aan seminars over uiteenlopende onderwerpen, gericht op parochies in verschillende fasen van hun missionaire ontwikkeling. De seminaristen konden zo naar eigen interesse en behoefte verdere verdieping zoeken in thema's die raken aan de vorming en de zending van de toekomstige priester. De dag werd afgesloten met een gezamenlijk diner en een Q&A-gesprek met Father Mallon, waarbij op informele wijze werd nagepraat over de indrukken van de dag en vragen konden worden gesteld. Het was een waardevolle gelegenheid om de gedachten die de conferentie had opgeroepen verder te verkennen en met elkaar te delen. De conferentie was voor de seminariegemeenschap een bemoedigende dag: een herinnering aan de urgentie en de vreugde van de evangelisatie, en een aansporing om ook in de eigen vorming tot priester de naar het diepe te varen.